Köylünün biri, Atatürk Orman Çiftliğindeki tarlalardan birini, kendi malıymış gibi ekip biçiyordu. Gazi’ye haber verdiler. Atatürk bunun üzerinde önceleri durmadı. Sonra çiftliği gezdiği günlerden birinde adama rastladı:

— Burada ne yapıyorsun? diye sordu.

Köylü gülümseyerek:

— Tarla sürüyorum, dedi.

— İyi ama, bu tarla senin midir?

— Değildir.

— Kimindir?

— Atatürk’ündür!

— Güzel ama, sen başkasına ait bir toprağın, ona sorulmadan sürülüp ekilemeyeceğini bilmiyor musun?

— Biliyorum, fakat benim bu tarlayı sürüp ekmeye hakkım vardır.

Atatürk.

— Bu hakkı nereden alıyorsun?

Köylü:

— Atatürk bizim babamız değil midir? İnsan babasının tarlasını sürüp ekerse suç mu olur?

Atatürk, beğenme ve sevgi dolu gülümseme ile köylünün sırtını okşadı ve:

Haklısın!.. diyerek uzaklaştı.

Bunlar da İlginizi Çekebilir