Yıllardır duyduğum okuduğum muhabbetlerin gerçekten başıma geleceğinden habersiz evden çıktım. Gece saat 11.00. Bahsettiğim şey taciz değildi. Tacizi yıllardır yaşıyorum, yaşıyoruz zaten. Arkadaşları görmek için dışarı çıktım. Yürüdüm biraz. Gece tek başıma yürümeyi çok severim. Biraz ilerledim,  uzakta sokak ortasında sabit duran 25-30 yaşlarındaki bir adam birazdan tacizcim olacaktı. Beni fark edince hareketlendi. Avını gören bir hayvan gibiydi. Bir şeyler olacağını sezdim hızlıca yanından geçip varmak üzere olduğum kafenin civarındaki bir apartmana attım kendimi. Bakışları çok korkutmuştu. Girdiğim apartmanda arkadaşlarım oturuyorlardı ama kapılarını çalıp kapıda beni rahatsız eden biri var demek istemedim. Bu benim için bir ilk değildi ve ne yapacağımı biliyordum. Daha evvel kickbox yapmış olmanın verdiği rahatlık mıydı yoksa feminist örgütlenmenin vermiş olduğu güç müydü?

Bunlar da İlginizi Çekebilir